WSZYSTKIE POSTACI, ORGANIZACJE I WYDARZENIA
PRZEDSTAWIONE W SERIALU SĄ FIKCYJNE
ODCINEK 4
Jeśli zawieszą ci działalność,
to nie będzie jeden raz. Splajtujecie.
Zawieszona działalność?
Mogę znowu się otworzyć.
To nic wielkiego.
No proszę.
To faktycznie w twoim stylu. Nic się nie zmieniłeś.
Naiwniak bez żadnych zasad.
Ale cię rozumiem.
Przeze mnie trafiłeś za kratki,
przeze mnie wywalili cię ze szkoły,
w dodatku uważasz, że przeze mnie zginął twój tata.
Boże.
Wiesz co?
Masz rację.
Skończył tylko gimnazjum, siedział w pace i jest sierotą.
Biedny Saeroyi przeze mnie zrujnował sobie życie.
Tak mi cię szkoda.
- Jang Geun-won. - Ależ się boję.
O Boże.
Chcesz mnie pobić?
Tak jak kiedyś?
Dawaj. W tym jesteś dobry.
W biciu ludzi.
Śmiało.
Uderz mnie.
Wal. Śmiało.
Nie uderzysz mnie? Czekam.
Dawaj.
Widzę, że dorosłeś.
Gratuluję.
Chcesz żyć z tej małej knajpki.
Musisz być cierpliwy.
Dziewięć lat.
Tyle czasu to znoszę.
Wytrzymam kolejne sześć lat.
- Co? - Mam plan
na 15 lat.
- O czym ty gadasz? - Termin przedawnienia.
Upór i głupota.
Pokażę ci, jak to wygląda.
Dlatego lepiej
się przygotuj.
O co chodziło temu kretynowi?
Na co się gapisz?
Cholera.
Tylko się przeraziłem bez powodu.
LICEUM YONGGAK
Zamkną mu na jakiś czas knajpę, nie?
Przez nas.
Od kiedy tak się nim przejmujesz?
A my za karę
musimy napisać list i przebiec kilka okrążeń.
On miał rację.
Jesteśmy nieodpowiedzialnymi dzieciakami.
Nawet się nie wkurzył za to zawieszenie.
Jak mógł tak zareagować?
Jest stary i zadufany w sobie.
Co?
PRZEPROSINY
Nawet się nie wkurzył za to zawieszenie.
Jak mógł tak zareagować?
PRZEPROSINY JO YI-SEO
DANBAM
Naprawdę nie wiedziałeś?
Zostawiłem ich tobie, a ty ich wpuściłeś.
Jak było?
To nasza wina.
8 LAT WCZEŚNIEJ
Szefie, chcę się oficjalnie przedstawić. Choi Seung-kwon.
Cześć, Seung-kwon.
Czuj się jak u siebie w domu.
Dobrze, szefie.
Wygląda, jakby miał łeb na karku. Może się nam przydać.
Wszyscy młodzi teraz tak wyglądają.
Saeroyi.
Jest rok młodszy od ciebie. Zaopiekuj się nim.
Co niby miałbym z nim robić?
Chamska z ciebie świnia.
Wtedy go poznałem.
Pierwszy raz siedzisz?
Tak, szefie.
Tu jest praktycznie tak samo jak na zewnątrz.
- Możesz mnie pytać, o co chcesz. - Dziękuję.
Cóż...
- Kim on jest? - Kto?
Saeroyi? Jest starszy od ciebie o rok.
Mam nadzieję, że się polubicie i będziecie jak bracia.
Był dla pana dość chamski.
Z którego jest gangu?
Wydaje się chamski, ale nie jest jednym z nas.
Nie graj mu na nerwach i się z nim nie bij.
- Dobrze. - Jest na wpół szalony.
Co robisz?
Czytam.
Co?
Czemu tak mnie zbywasz?
Czytam książkę.
- Jaką? - Chcesz mi coś powiedzieć?
Nie.
Ciągle coś czytasz, byłem ciekawy.
Chcę się nauczyć wielu rzeczy.
Po co?
Takim jak my, którzy nie mają niczego,
nauka się nie przyda.
Może i nie mam niczego,
ale chcę dużo osiągnąć.
Przecież nikt
nie zatrudni byłego więźnia.
Naprawdę wierzysz,
że nie możesz nic osiągnąć, bo jesteś biedny i siedziałeś?
W takim wypadku faktycznie niczego nie zdziałasz.
Muszę spróbować.
To bolało.
Mówisz o mnie?
Prawisz mi kazania?
W życiu.
Po prostu nie atakuj mnie swoim podejściem.
Ty dupku.
Nie podoba mi się twoje zachowanie.
Musisz być taki nadęty?
Też jesteś przestępcą i przegrywem.
No i?
To koniec życia?
- Co? - Uważasz, że jesteś bezwartościowy.
Idiota.
No to mi powiedz.
Co zrobisz, gdy cię wypuszczą?
Będziesz pracować na budowie? Na morzu?
Osadzony 2294!
- Dość tego! - Za kogo ty się masz?
Skończyłem.
Nauka? Praca fizyczna, na łodzi?
Zacznę od tego.
Zrobię, co będzie konieczne.
Nie masz prawa oceniać mojej wartości.
Moje życie dopiero się zaczęło!
Osiągnę wszystko, o czym marzę.
Czas szybko leci.
- Boże. - Cholera!
Każdy dzień jest taki sam.
Hej!
Chodź tu!
Miałem tego dość.
I tak...
DANBAM
...minęło siedem lat.
Szefie, po co przyjechaliśmy do Itaewon?
Mój znajomy otworzył tu knajpę.
Wypada, żebym zabrał was na kilka drinków.
To Seung-kwon, znasz go.
- Co? - Hee-hoon, tutaj.
Proszę, proszę.
- Kopę lat. - Wszystko u ciebie dobrze?
Tak.
Nie wierzę, że faktycznie otworzyłeś knajpę.
Musiała cię kosztować fortunę.
Wszyscy
dostajemy tyle samo czasu.
Pamiętasz Seung-kwona? Przywitaj się.
Jak się miewasz?
Ale zrozumiałem, że dla mnie i niego
czas płynął
zupełnie inaczej.
Czemu codziennie tu przychodzisz?
A co? Przeszkadzam?
Żartujesz? Zwiększasz moją sprzedaż.
Co tak zasuwasz? Nie ma klientów.
Napij się ze mną.
Zawsze przychodzisz sam.
Coś się stało?
Nie.
Lubię patrzeć, jak pracujesz.
Co?
Jestem twoim fanem.
Co ty wygadujesz?
Imponujesz mi. Robisz to, co chcesz.
Chciałbym mieć takie porządne życie.
Na czym ono polega?
Na nierobieniu złych rzeczy
i na uczciwej pracy.
Pamiętam, jak się poznaliśmy.
- Co? - Uważasz, że jesteś bezwartościowy.
Idiota.
Nadal jesteś idiotą?
Jestem pieprzonym idiotą.
Co z nim?
PARK SAEROYI
BRAK WYNIKÓW
DANBAM
BRAK WYNIKÓW
Czyli zignorował moją radę.
A nie,
wylali go przed końcem liceum.
Czyli w sumie nie skończył szkoły.
Chodził do liceum dziesięć lat temu.
Jang Geun-won.
JANG GEUN-WON
NAJSTARSZY SYN PREZESA JANGGI NAPADNIĘTY
POLICJA ARESZTUJE LICEALISTĘ ZA USIŁOWANIE ZABÓJSTWA
Uważasz, że przeze mnie zginął twój tata.
„Usiłowanie zabójstwa”.
„Wyrok”.
JANGGA
Pani Kang ostatnio spotyka się z akcjonariuszami.
Przyjaźniłem się z jej ojcem przez 40 lat.
Jest dla mnie jak córka.
Dlatego musisz bardziej uważać.
Zapominasz, kto zbudował firmę?
Ty i pan Kang.
Jangga mogłaby należeć do niej. Na pewno czasem ją kusi.
Wystarczy.
Mam już plan.
W porządku.
Pamiętasz,
jak Geun-soo został przyłapany
na piciu w knajpie?
Wiesz,
kto jest jej właścicielem?
Okazuje się,
że to knajpa Saeroyiego.
Zawiesili mu działalność na dwa miesiące.
Pewnie przez siedem lat oszczędzał,
żeby otworzyć tę klitkę.
Nie będzie go stać na utrzymanie.
Już po nim.
Atari.
Wreszcie umiesz dobrze grać.
Muszę się jeszcze sporo nauczyć.
Zostaw, chcę to sprawdzić.
Dobrze.
Muszę przyznać, że mi go szkoda.
Znowu cierpi przez moją rodzinę.
Biznes nie jest dla każdego.
No to idę.
Powinien spojrzeć na to szerzej.
Słucham?
Na brzegach wyszło mu kiepsko, bo za bardzo skupił się na środku.
To nie była dobra gra.
Panie Kim.
Tak?
Jak się miewa Geun-soo?
Witamy.
Też nie chcę go zwalniać.
Ale od przyszłego roku wzrasta płaca minimalna.
Mam go zwolnić, mimo że daje z siebie wszystko?
A co z jego odprawą?
Jaką odprawą?
Nikt już nie zatrudnia licealistów.
Wyświadczyliśmy mu przysługę.
Nie opłacamy mu ubezpieczenia, nawet nie zawarliśmy z nim umowy.
Jesteś okropny.
Zacznij go źle traktować, żeby sam zrezygnował z pracy.
Niezła farsa.
Nie mogę się doczekać twojej miny,
gdy zamkną ci knajpę.
Od jutra nas zawieszają.
Super.
Wiesz, że to twoja wina, nie?
Wiem.
Więcej tego nie rób.
Dobra.
Niech to się skończy.
Uszy mi krwawią.
Przepraszam.
Powiedz mi.
Długo będziesz się tak zachowywał?
Było, minęło. Nie cofniesz tego.
Co z tym zrobimy?
Przepraszam.
Zwolnię cię, jeśli jeszcze raz mnie przeprosisz.
Świetnie. Dalej, przeproś go.
Daj szklankę.
Zawieszenie na dwa miesiące.
Potraktujmy je jako szansę na poprawę.
- Dobrze. - Dobra.
Ale dzisiaj się bawimy. Gdzie teraz idziemy?
- Znów na karaoke? - Nie.
Zrób coś dla mnie. Już nigdy nie śpiewaj.
Chcesz wylecieć z pracy?
Ostatnie spotkanie mną wstrząsnęło.
- Bo prezes uderzył Geun-wona? - Tak.
Nigdy nie traktował tak syna, jakkolwiek by się nie zachowywał.
Ja też się zdziwiłem.
Geun-won ostatnio narobił kłopotów.
Przez to spadła cena naszych akcji.
Nie chcę o tym mówić.
Na samą myśl się denerwuję.
Geun-won siedział cicho.
Ale ostatnio rozpowiada na lewo i prawo, że jest dziedzicem firmy.
Prezes sprowadził go na ziemię.
To dowód, że wychowanie dziecka to najtrudniejsze zadanie w życiu.
W tym nie mam doświadczenia.
Ale trochę się martwię.
Prezes się zestarzał, nie myśli tak trzeźwo jak kiedyś.
W dodatku jego jedyny syn jest niekompetentny.
To prawda.
Kierownictwo się niepokoi.
Uważają, że powinniśmy zacząć przygotowania.
- Przygotowania? - Do mianowania następcy.
Pani jest najlepszą kandydatką.
Owszem. Prezes nie może oddać firmy temu półgłówkowi.
Zbankrutowalibyśmy.
Nie naciskamy, chcieliśmy tylko powiedzieć pani,
jakie mamy o pani zdanie.
Myślą panowie, że prezes na to pozwoli?
Nie boicie się?
Czego mielibyśmy się bać?
No właśnie.
Jeśli przystanie pani na nasz plan, w pełni panią poprzemy.
Odważycie się wystąpić przeciwko prezesowi?
Nawet nie w tym rzecz.
Uważacie, że nie myśli trzeźwo?
Naprawdę wierzycie,
że bez niego firma sobie poradzi?
Proszę nie zrozumieć nas źle.
Udam, że tego nie słyszałam.
Mnie też nie odpowiada Geun-won.
Ale jestem zbyt młoda, żeby zostać waszym mięsem armatnim.
O rety.
Nie takie są nasze intencje.
DANBAM
LOKAL BĘDZIE NIECZYNNY PRZEZ DWA MIESIĄCE
SZCZĘŚLIWEGO NOWEGO ROKU
- Pięć, cztery, trzy... - Pięć, cztery, trzy...
- Dwa, jeden! - Dwa, jeden!
- Szczęśliwego Nowego Roku! - Szczęśliwego Nowego Roku!
Witamy, proszę o dowody osobiste.
Szczęśliwego Nowego Roku!
Dwadzieścia lat.
Dostałam się wszędzie, gdzie złożyłam podanie.
Pierwszego stycznia skończyłam 20 lat i jestem koszmarnie znudzona.
Dlatego trzymam się z tymi kretynkami.
To córka prokuratora generalnego.
A jej ojciec ma firmę odzieżową.
Zawieram tylko przyjaźnie,
na których mogę coś ugrać.
Cześć.
Wasze zamówienie wygląda smakowicie.
Możemy do was dołączyć?
My płacimy.
Pewnie.
INTERNAT BOGWANG SALA DO NAUKI
Sto lat z okazji 20. urodzin. Masz na dziś jakieś plany?
Nawet nie odczytała.
Płaci 300 000 wonów, bez kaucji.
Pokój ma około czterech metrów kwadratowych.
Może pan tam przy okazji zajść.
- Jedźmy już. - Oczywiście.
Trzech nieznajomych.
Zaczynam się wkurzać.
Ten kretyn pragnie uwagi.
Ten dupek jest napalony.
A ten ma pusto w głowie.
Nie mam nic przeciwko spotkaniom na jedną noc.
Czy to z samotności, ochoty na seks czy nudy,
ludzie robią to,
żeby zaspokoić swoje pragnienia.
Nic w tym złego,
jeśli obie strony są zadowolone.
Ale ja niczego nie chcę od tych kolesi.
Jestem koszmarnie znudzona.
Ciekawe dlaczego.
Jesteś cała?
Odkąd go poznałam,
wszystko inne przestało mnie interesować.
- Cześć. - Cześć, słonko.
Zawiesili was za sprzedaż alkoholu nieletnim?
Tak.
Kiepska sprawa. W tym okresie można sporo zarobić.
- Masz pecha. - Nie dobijaj go.
No coś ty. Słyszałem, że ktoś powiadomił policję.
Wkurzam się na tego donosiciela.
Trudno. Dzięki temu mam trochę wolnego.
Wieczny optymista.
Czego się napijesz? Na koszt firmy.
- Serio? No to poproszę... - Nie, nie.
Ty płacisz.
Stawiam tylko facetom.
Zazdroszczę.
Twoje koleżanki chyba się upiły.
Wiem.
Może pójdziemy na lody, żeby trochę wytrzeźwieć?
Pewnie, idźcie.
Popilnujemy twoich koleżanek.
Ale pajac.
Nie trzeba, pójdę już.
- Yi-seo. - Na wszelki wypadek cię ostrzegę.
Jej ojciec jest prokuratorem generalnym.
Nie pozwól, żeby chwila pożądania skończyła się dla ciebie więzieniem.
Aż mi wróciły wspomnienia.
Co?
Podobałam ci się, kiedy byliśmy w liceum.
Nadal mi się podobasz.
Daj spokój. Upiłeś się?
Tak tylko mówię.
Zawsze jesteś tajemniczy.
W sumie to nigdy nie zaprosiłeś mnie na randkę.
Bawisz się mną?
Nie żartuj.
Po prostu dla nas obojga najważniejsza jest praca.
Gdy moja firma się rozkręci,
ty stracisz pracę.
Byłoby śmiesznie, gdybym cię zaprosił...
Co to za mina? Żartuję sobie.
Nie kłam.
Zawsze mówisz to, co myślisz.
Nie szkodzi.
Gdybym straciła pracę,
nie mogłabym ci pomóc.
Ale bym ci kibicowała.
Yi-seo, zaczekaj. Przecież metro i autobusy nie jeżdżą.
Pojadę taksówką.
W Itaewon nie da się złapać taksówki.
Poczekam z tobą, aż autobusy zaczną jeździć.
Zostań.
Ulica Gyeongridan-gil jest tuż obok.
Tam złapię taksówkę.
Czemu tak nagle sobie idziesz?
Nie polubiłaś mnie?
Nie.
Dlaczego?
Co ci się we mnie nie podoba?
Twoja twarz, sposób mówienia, głos,
źrenice, zęby, rzęsy,
źrenice...
Już o nich mówiłam?
Nic mi się w tobie nie podoba.
Na razie.
Zaczekaj.
Chyba sobie robisz jaja.
Jesteś nienormalna?
Czemu nie chcesz z nami pić?
Wiesz, ile na ciebie wydałem?
Pewnie czujesz, że to strata pieniędzy, bo wydałeś kupę forsy,
żeby kogoś dziś zaliczyć.
Reszty nie trzeba.
- Poczekaj. - Daj mi...
Co jest?
Trzeba było nie zgrywać suki.
Kto ci teraz pomoże?
Sama sobie poradzę.
Cholera.
Zadarłaś nie z tym, co trzeba.
Myślisz, że jesteś na tyle ładna, żeby mnie tak traktować?
Zaraz się przekonasz.
Ale frajer.
Ty...
Stój.
Zaczekaj!
W REMONCIE
Wkurzające.
Już po tobie.
Ty mała...
- Hej. - Zostaw mnie.
Ty mała...
Chodź ze mną, póki jestem miły.
- Puszczaj mnie. - Przestań.
Słuchaj...
- Co? - Cóż...
Zignoruj ją. Muszę pogadać ze swoją dziewczyną.
Co? Nie jestem twoją dziewczyną.
Daj spokój.
Nie bądź taka.
Możesz iść. Jest tylko pijana.
Masz spuchnięty policzek.
Mieliśmy mały wypadek.
Możesz już iść.
Chciałbym, ale coś mnie tu niepokoi.
Ciekawe, czemu jest opuchnięta
i tak na mnie patrzy.
Znam tę dziewczynę.
O co ci chodzi?
Nie bądź wścibski i spadaj stąd.
Powiedz mi.
- Co? - Jeśli się wtrącę,
będę wścibski?
Wariatka.
Proszę przestać.
Co za wścibstwo.
Nie mogę nic zrobić,
jeśli nic nie powiesz.
Dobra.
Pomóż mi.
W porządku, chodźmy.
Za kogo ty się masz? Mówiłem, żebyś spadał.
Cholera.
Pieprzony dupek. Życie ci niemiłe?
Cholera.
- Soo-ah! - Co?
- Biegniemy! - Czekaj!
- Co się dzieje? - Biegnij!
Co się dzieje?
O co tu chodzi?
Uratował mnie przed jakimś dupkiem.
Ciągle dajesz się wykorzystywać,
biegłeś tak tylko po to, żeby jej pomóc?
Co?
Znasz ją?
Co?
Nie.
Skąd miałabym ją znać?
Wkurza mnie, że myślisz tylko o innych.
Chodźmy.
Chcesz zadzwonić na policję?
Nie trzeba.
Nic ci nie jest?
Nieźle mi przywalił.
Strasznie boli.
No to...
powinnaś iść do lekarza. Trzymaj się.
Dziękuję.
Pójdziemy już.
Zaczekaj.
Chcę ci się odwdzięczyć.
Nie trzeba, jesteś roztrzęsiona.
Idź do domu i odpocznij.
Nie.
Nie lubię być komuś dłużna.
Masz ochotę na kawę?
Powiedział, że nie trzeba.
Przez ciebie czuje się niezręcznie.
Naprawdę nie trzeba.
Wracaj do domu.
Zależało ci na wypromowaniu knajpy.
Chcę ci dać kilka wskazówek.
Znam się na tym.
Mówiłaś...
że się na tym znasz.
Interesuje cię marketing?
Tak.
Zarabiam na mediach społecznościowych.
Co was łączy?
- Co? - Przyjaźnimy się.
- Aha. - Ale
podobam mu się.
Od jakichś dziesięciu lat.
Co?
Pójdę po kawę.
Dzięki.
Czyli jesteś sławna w mediach społecznościowych.
Wydawało mi się, że cię kojarzę.
Byłaś na liście influencerów do potencjalnej współpracy z Janggą.
Serio?
I mnie nie wybrałaś?
Ale nie rozumiem, czemu podrywasz kogoś takiego jak on.
Saeroyi
ci się podoba?
Czy mi się podoba?
Chyba faktycznie go podrywam.
Nie wiem, czy go lubię.
Ale jestem zainteresowana.
Saeroyi jest atrakcyjny.
Ale
taka dziewczyna jak ty sobie z nim nie poradzi.
Dziewczyna taka jak ja?
W jakim sensie?
Cóż...
Dziewczyna żyjąca w swojej bańce, która myśli, że świat
kręci się wokół niej.
Wydaje ci się, że mnie poznałaś przez moje profile społecznościowe?
Ja sobie z nim nie poradzę?
Chodzi ci o to, że siedział za usiłowanie zabójstwa?
Wiesz to, a i tak go podrywasz?
Dzięki temu jest ciekawszy.
Jesteś młoda, ale bezwstydność nie jest urocza.
Przez ciebie zawiesili działalność,
a tobie w ogóle nie jest głupio.
Ciągle dajesz się wykorzystywać,
biegłeś tak tylko po to, żeby jej pomóc?
Co?
Znasz ją?
Co się tak patrzysz?
Skąd wiedziałaś?
Przyjaźnimy się. Dużo rozmawiamy.
Przyłapali cię tam na piciu.
A on przez dwa miesiące musi płacić czynsz za zamknięty lokal.
Wiesz, jakie poniesie straty?
Nie.
Zawiesili mu działalność przeze mnie.
Skąd o tym wiedziałaś?
- Co? - To dziwne.
Nie powiedział ci o mnie.
To dlaczego uważasz, że zawiesili go przeze mnie?
- Bo... - No cóż...
Czy to nie ty
zadzwoniłaś na policje?
Co?
Czemu nic nie mówisz?
Powinnaś zaprzeczyć.
Nigdy nie zrobiłabyś tego przyjacielowi.
Bo jeśli zamkną mu knajpę,
poniesie duże straty.
Czyli miałam rację.
Chyba mam jakieś supermoce.
- Ty... - Ale jestem ciekawa.
Dlaczego?
Bo ma lokal obok twojej knajpy?
Dlatego wbiłaś nóż w plecy przyjacielowi, który od dziesięciu lat się w tobie buja?
Niesamowite.
Co ty kombinujesz?
Ciągle chcesz mieć nad nim władzę.
Nie pozwalasz nikomu się do niego zbliżyć.
Wiesz co?
Nigdy nie będzie twój.
- Czemu? - Bo on już taki jest.
Nie zmieni się.
Ale jeśli się dowie, co zrobiłaś,
może się trochę zmienić.
Nie martw się.
Mówiłam ci, jestem tylko trochę zaintrygowana.
Co to za miny?
Pokłóciłyście się?
Nie, niby czemu?
Jest niesamowita.
Jak mogłabym z nią wygrać?
Saeroyi.
Wiem,
kto wezwał policję do twojej knajpy.
To byłam ja.
Nadal mnie lubisz?
Tak.
Musiałaś mieć powód.
Nie będę nic sobie dopowiadał, póki mi nie powiesz.
Jestem tylko
trochę rozczarowany.
Pójdę już.
Dobrze się czujesz? Źle wyglądasz.
Do zobaczenia.
Też idziemy?
Mówiłeś, że chcesz wypromować swoją knajpę.
Od dziś jestem pełnoletnia.
To dobra okazja, żeby się napić.
Co ty na to?
Życzyłaś mi szczęścia teraz i na zawsze.
Ale gdy przeczytałem to zdanie w twoim liście,
poczułem się lepiej.
Nie mógłbym tobą gardzić.
Żyjesz swoim życiem.
A ja zawsze będę ci wdzięczny.
To okropne.
Spotkało cię coś strasznego.
Nie chcesz wrócić do domu i odpocząć?
Nie.
Znów się tak spotykamy.
Nie jesteś zły?
- Dlaczego? - Twoja długoletnia przyjaciółka
właśnie cię zdradziła.
Zdradziła?
Nie nazwałbym tego zdradą.
Nie powiedziała za wiele,
ale domyślam się, o co chodzi.
Jest naprawdę oddana
swojej pracy.
Brzmisz jak jakiś Gandhi.
„Kocham się w tobie od dziesięciu lat,
więc musisz to odwzajemnić”.
Tu nie chodzi o interesy.
Uczucia to nie towar wymienny.
Boże.
Nie chcę o niej gadać.
- Co robisz? - A ty co tu robisz?
Muszę poukładać składniki, póki mam czas.
A ty po co przyszedłeś?
Posprzątać. Nudziło mi się.
Masz czas się nudzić?
W sumie cieszę się, że jesteś.
Cały się spociłem. Chodźmy do sauny.
- Co? - Ja płacę.
Wyszorujesz mi plecy.
Oszalałeś? Mam ci szorować plecy?
Co w tym dziwnego?
Ja też ci wyszoruję.
Nigdzie nie idę.
Co?
Na co się gapisz?
Brakuje ci pewności siebie.
Co?
Nic.
Rozmiar nie jest najważniejszy.
Idź sobie sam, debilu.
Boże.
Jak założyłeś knajpę?
Po prostu
dużo pracowałem i oszczędzałem.
Wcześniej nie pracowałeś w barze, co?
Skąd wiesz?
Było widać po knajpie.
Ma większe problemy niż marketing.
Z czym na przykład?
Ze wszystkim.
Brakuje ci podstaw.
Podstaw?
Najważniejsze jest trzymanie się podstaw.
A dokładniej?
Pewnie kierowałeś się jedynie swoją pasją.
Wnętrze jest kiczowate,
a obsługa nijaka.
Ta knajpa nie ma charakteru, nie ma podstaw.
Jak miałaby być popularna?
Skąd to wszystko wiesz?
Masz ledwo 20 lat.
Mówiłam, że zarabiam na mediach społecznościowych.
Jedzenie przed kamerą i recenzje restauracji to dobry biznes.
Gdy już opanowałam podstawy,
reszta poszła sama.
Imponujące.
Pij.
Chyba mam już dość.
Za dużo wypiłem.
Ty też dużo pijesz.
Mam dziś dobry humor.
Ale słodkie.
To znaczy, że miałaś dziś
udany dzień.
Nazwę też masz kiepską.
DanBam?
- Co z nią nie tak? - Brzmi słabo.
Nie pasuje do Itaewon.
Czemu taką wybrałeś?
Moje życie
jest trochę
gorzkie.
Zbyt gorzkie.
W nocy nie mogę spać.
Tęsknię za przeszłością,
czuję się samotny
i zły.
Więc moja praca do mnie pasuje.
Nie ma innego powodu.
Jedynie...
chciałbym,
żeby moje gorzkie noce
i życie
stały się słodkie.
Znowu.
Moje serce
jakoś dziwnie zabiło.
Upiłem się?
Za dużo gadam.
Pora odstawić alkohol.
Ja
w ogóle nie jestem pijana.
A koleś obcięty na jeża zaliczył zgon.
Ale wygląda uroczo.
Czuję się niezręcznie.
Mówi, że jego noce są gorzkie,
a ja chciałabym mu je osłodzić.
Chcę
osłodzić mu życie.
To, co teraz czuję,
to najgłupsze ludzkie uczucie.
Ale nie potrafię
tego w sobie stłumić.
Saeroyi ci się podoba?
Polubiłam go.
Boże, to szpital.
To był niebezpieczny sen.
Już mi lepiej.
Za dużo się szlajasz.
To normalne w tym wieku.
Mówiłaś, że nie znajdę fajnego chłopaka, będąc przykładną studentką,
i że powinnam umieć się bawić.
No i?
Spotykasz się z kimś?
- Czemu pytasz? - Odpuść sobie.
Chłopcy w twoim wieku są beznadziejni.
Zawsze się zastanawiałam.
Czemu wyszłaś za tatę?
Bo go kochałam.
- To ci niespodzianka. - Mówię poważnie.
Wtedy go kochałam.
Czemu się rozwiedliście?
Uczucia bywają czasem
bardzo powierzchowne.
Zmieniają się zależnie od sytuacji.
Gdy się urodziłaś, moja skóra przestała być jędrna,
dorobiłam się zmarszczek.
Czyli to moja wina?
Chciałam być kobietą,
która jest kochana, a nie tylko matką.
Dlatego się rozwiodłam. To proste.
Pewnie żałujesz,
że poznałaś tatę.
Nie.
Dwa lata w związku i siedem lat w małżeństwie.
Nawet nie dziesięć lat.
Ale ja kochałam jego, a on mnie.
To było zwieńczenie mojej młodości.
Bez tych wspomnień
jako kobieta nie miałabym już nic z życia.
A jeśli tak jak ty
zakocham się w zwykłym facecie
i...
Nie możesz.
Nie zniszcz sobie życia przez taką drobnostkę jak miłość.
Jesteś na to za dobra.
Kochana córeczko.
Chyba nie chcesz mnie zasmucić, co?
Jesteś straszną egoistką, mamo.
Życie
to pasmo wyborów.
A ich wynik odzwierciedla nasze wartości.
Ludzie nazywają to dobrym wyborem
albo prawidłową odpowiedzią.
Mam 20 lat.
Nadal nie do końca rozumiem, co jest w życiu ważne.
Jeśli wypadnie awers,
będę taka, jak chce mama.
Jeśli rewers,
mama zaleje się łzami.
Co wypadło? Awers
czy rewers?
Gdy rzucałam monetą,
na co miałam nadzieję?
Niech będzie rewers.
DANBAM
Postanowiłam to, gdy go zobaczyłam.
Dotarłaś wczoraj bezpiecznie do domu?
Nawet się nie wahałam.
Tak.
Co tu robisz?
Chcę być z tobą.
Co powiedziałaś?
Jak powiedziała mama,
jestem zbyt dobra.
Miłość i sukces.
Mogę mieć wszystko.
To znaczy...
Możesz się chwilę posmucić, mamo.
Chciałabym
tu pracować.
Pomogę ci
osiągnąć twoje marzenie, szefie.
To nie jest zwykły facet.
Zmienię go w kogoś wyjątkowego.
Na pewno.
DANBAM
SPECJALNE PODZIĘKOWANIA DLA HONG SEOK-CHEONA
Co to za idiotyzm?
Jak śmiesz tu przychodzić?
- Chcecie iść do klubu? - Do klubu?
Chodźmy!
Jest dla niego za dobra.
- Co? - Co jest?
Czy to...
Jestem jak Zhuge Liang.
Jestem Merlin i Rayleigh.
Najważniejsze jest dobre jedzenie.
Ale Hyun-yi nie potrafi gotować.
Musisz podjąć decyzję.
Hyun-yi jest w moim zespole. To najważniejsze.
Ktokolwiek to jest, sam podejmę decyzję.
To lokal Park Saeroyiego?
Pora działać, nie mówić.
Ale to wkurzające!
W ogóle mi ciebie nie szkoda.
Cokolwiek zrobisz, dam sobie radę.
Zawsze błyszczysz
zbyt mocno.
Napisy: Małgorzata Fularczyk